هرگاه در عقد نکاح، مهریه عندالاستطاعه قید شود، مهریه حال و منجز نیست بنابراین زوجه حق حبس ندارد.

رای دادگاه تجدید نظر

درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای ف.ن. به‌طرفیت س.د. نسبت به دادنامه شماره ۰۱۷۸۹ مورخ ۲۵/۱۱/۱۳۹۱ شعبه محترم سوم دادگاه عمومی بهارستان در پرونده کلاسه ۰۱۱۸ مبنی بر صدور حکم رد دعوی الزام زوجه به تمکین وارد است زیرا با توجه به محتویات پرونده و ملاحظه لوایح طرفین رأی صادره دادگاه بدوی مطابق مستندات و مقررات مربوطه صادر نگردیده است زیرا اولاً ـ مهریه زوجه در عقدنامه استنادی عندالاسطاعت شرط گردیده است و لذا با دین زوج به مهریه با توجه به شرط مذکور منجز و حال نمی‌باشد، ثانیاً ـ زوجه هنگامی می‌تواند از حق حبس مندرج از ماده قانونی مذکور استفاده کند که مهریه او در عقدنامه حال باشد، این دادگاه با عنایت به‌مراتب مذکور به‌استناد ماده ۳۵۸ قانون آیین دادرسی رأی صادره دادگاه بدوی را نقض کرده و به‌استناد ماده ۱۱۱۴ قانون مدنی حکم به محکومیت زوجه به زندگی مشترک و تمکین در حق زوج صادر می‌نماید، لازم به توضیح است اجرای رأی صادره منوط است به تهیه منزل مناسب و امکانات زندگی توسط زوج و سپس زوجه در معییت دو نفر از مأمورین واحد مددکار اجتماعی در منزل تهیه شده اسکان داده شود. این رأی قطعی است.
رئیس شعبه ۲۴ تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه
مرادی ‌هرندی ـ روحانی