ماده قانونی دستور موقت در دیوان عدالت اداری

دعاوی دیوان عدالت اداری دعاوی شهرداری ها دعاوی ملکی

دستور موقت در دیوان عدالت اداری راهکاری برای در امان ماندن از عواقب تصمیم،اقدام یا رای مورد شکایت است.

به طور خلاصه اصلی ترین ماده قانونی دستور موقت در دیوان یاد شده، ماده ۳۴ اصلاحی مورخ ۱۴۰۲٫۲٫۱۰ می باشد.

مواد ۳۴ تا ۴۰ قانون دیوان عدالت اداری به بحث دستور موقت اختصاص دارد که طی آنها شرایط صدور دستور موقت،اثر استنکاف از اجرای دستور موقت، مدت اعتبار دستور موقت و مواردی از این قبیل توضیح داده شد که در زیر به آن ها می پردازیم.

ماده ۳۴ اصلاحی قانون دیوان عدالت اداری به شرایط صدور دستور موقت و فلسفه آن به این بیان پرداخته است.

 در صورتی که شاکی ضمن طرح شکایت خود یا پس از آن مدعی شود که به جهات مذکور در ماده (۱۲) این قانون اقدامات یا تصمیمات یا آرای قطعی یا خودداری از انجام وظیفه از سوی طرف شکایت سبب ورود خسارتی می گردد که جبران آن غیرممکن یا متعسر است، می تواند تقاضای صدور دستور موقت کند. درخواست صدور دستور موقت پس از طرح شکایت اصلی تا قبل از صدور رأی امکان پذیر است و این درخواست مستلزم پرداخت هزینه دادرسی و پرداخت خسارات احتمالی نیست.

مرجع صدور دستور موقت

ماده ۳۵ قانون دیوان عدالت اداری مقرر می دارد:  مرجع رسیدگی به تقاضای صدور دستور موقت، شعبه‌ای است که به اصل شکایت رسیدگی می‌کند و مرجع رسیدگی‌کننده طی دادرسی فوری، در صورت احراز ضرورت و فوریت موضوع، بر حسب مورد، دستور موقت مبنی بر توقف اجرای اقدامات، تصمیمات و آرای مورد شکایت یا انجام وظیفه صادر می‌کند.

دستور موقت تا کی اعتبار دارد؟

تبصره یک ماده بالا مقرر داشته است:

دستور موقت تأثیری در اصل شکایت ندارد. در صورت ردّ شکایت یا صدور قرار سقوط شکایت یا صدور قرار ابطال یا رد دادخواست اصلی و یا حکم به عدم ابطال مصوبه و قطعیت رأی صادره، دستور موقت نیز لغو می‌شود.

اصلی ترین تغییر در مورد دستور موقت بر اساس اصلاحیه جدید چیست؟

در این باره تبصره دو ماده ۳۵ تصریح داشته است:

 اجرای دستور موقت صادره از شعب دیوان منوط به تأیید رئیس دیوان است که حداکثر ظرف یک هفته از زمان وصول باید نظر خود را اعلام نماید. در صورت عدم اظهارنظر در مهلت مذکور دستور موقت صادره لازم‌الاجراء است.

دستور موقت در مورد دعاوی ابطالی هیات عمومی

ماده ۳۶ در این باره اشعار می دارد:

 در مواردی که ضمن دادخواست ابطال مصوبات موضوع ماده (۱۲) این قانون، تقاضای صدور دستور موقت شده باشد، رسیدگی و اتخاذ تصمیم در خصوص تقاضای مزبور با رئیس و در غیاب وی نائب رئیس هیأت تخصصی مربوط است. با صدور دستور موقت، پرونده در هیأت تخصصی و هیأت عمومی خارج از نوبت رسیدگی می شود.

صدور دستور موقت چقدر طول می کشد؟

ماده ۳۷ قانون دیوان مقرر داشته است:

شعبه دیوان موظف است در صورت صدور دستور موقت، نسبت به اصل دعوی خارج از نوبت رسیدگی و رأی مقتضی صادر نماید.

تبصره ـ مدیر دفتر شعبه مکلف است پرونده را به فوریت به ‌ نظر شعبه برساند و شعبه موظف به اتخاذ تصمیم فوری است.

ابلاغ تصمیم دیوان در مورد دستور موقت

ماده ۳۸ بیان داشته است:  در صورت صدور دستور موقت یا لغو آن، مفاد آن به طرفین و در صورت رد تقاضای صدور دستور موقت، مفاد آن به شاکی ابلاغ می ‌ شود. تقاضای صدور دستور موقت قبل از اتخاذ تصمیم شعبه، مانع اجرای تصمیمات قانونی موضوع ماده(۱۰) این قانون نیست.

اثر استنکاف از اجرای دستور موقت

طبق ماده ۳۹ : سازمان‌ها، ادارات، هیئت‌ها و ماموران طرف شکایت پس از صدور و ابلاغ دستور موقت، مکلفند طبق آن اقدام نمایند و در صورت استنکاف، مرجع صادرکننده دستور موقت، متخلف را به انفصال از خدمت به مدت شش ماه تا یک سال و جبران خسارت وارده محکوم می‌نماید.

این حکم ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر است.

آیا دستور موقت قابل لغو است؟

ماده ۴۰ به این سوال پاسخ داده است:

در صورت حصول دلایلی مبنی بر عدم ضرورت ادامه اجرای دستور موقت، مرجع رسیدگی کننده به اصل دعوا با موافقت رئیس دیوان نسبت به لغو آن اقدام می‌نماید.

بیشتر بدانید: نمونه رای دستور موقت

این مطلب توسط مسعود فریدنی با عنوان ماده قانونی دستور موقت در دیوان عدالت اداریدر تاریخ ۱۴۰۲٫۱۲٫۶ تدوین گردیده است.

ارسال پاسخ

*